Wie ben ik

Kitty van ZwietenMijn naam is Kitty van Zwieten. Geboren en getogen in Limburg, woon ik inmiddels al vele jaren op de Veluwe, een plek waar ik, gezien de prachtige natuur, niet meer weg zou willen.

Al van jongs af aan heb ik een grote interesse voor dieren. Ik leerde onze hond kunstjes, hield konijnen, vissen en wandelende takken. Als kind vertoefde ik het liefst op de boerderij van mijn vriendin, een melkveehouderij met koeien, kalfjes, honden, katten, geitjes en een paard.

Na het gymnasium te hebben afgerond, koos ik voor een studie psychologie, want de behoefte om anderen te helpen is er altijd geweest. Mijn belangstelling ging met name uit naar de kinderen en de ouderen binnen onze samenleving. Op het gebied van de kinder- en jeugdpsychologie, heb ik mij veel bezig gehouden met de begeleiding en training van kinderen met autisme. Afgestudeerd ben ik binnen de richting gezondheidspsychologie, op een project om ouderen zo lang mogelijk zelfstandig te laten wonen. Een onderwerp dat op dit moment natuurlijk zeer actueel is. Destijds hebben we geen enkele aandacht besteed aan de rol, die een (huis)dier kan spelen bij het gezond en zelfstandig blijven van oudere mensen. Inmiddels ben ik ervan overtuigd dat een dier kan bijdragen aan de mentale en fysieke gezondheid van ouderen, en dus wellicht aan het langer zelfstandig blijven wonen.

Na mijn studie ben ik naar Apeldoorn verhuisd, ben getrouwd en heb een dochter en een zoon gekregen. Aangezien ik het moederschap het mooiste vond wat mij kon overkomen, heb ik besloten hier met volle teugen van te genieten en ben ik jarenlang fulltime moeder gebleven, iets waarvan ik geen moment spijt heb gehad. Toen de kinderen wat ouder waren, ben ik gaan werken als gastouder, aangezien dit prima te combineren was met de zorg voor mijn eigen kinderen. Dit vond ik erg leuk, dankbaar en inspirerend werk, en naarmate de jaren vorderden, kwamen er steeds meer gastkinderen bij. Eind 2019 ben ik, na ruim 13 jaar, gestopt met de gastouderopvang. Dit heb ik gedaan om meer tijd vrij te kunnen maken voor de andere werkzaamheden, die u elders op deze website kunt vinden.

Naast mijn studie, werk en gezinsleven, heb ik altijd vrijwilligerswerk gedaan. Dat begon al op jonge leeftijd als groepsleidster tijdens kindervakantieweken, in mijn studententijd als groepsleidster bij een scoutingvereniging voor lichamelijk gehandicapte kinderen, en later in Ugchelen was ik jarenlang overblijfmoeder op de school van onze kinderen. Ook ben ik  vele jaren lid geweest van de jeugdvereniging in ons dorp, die allerlei activiteiten organiseert voor de basisschoolkinderen.

In de loop der jaren kwamen er ook steeds meer dieren bij; een hond, vogels, cavia’s, konijnen, gerbils en later ratjes, een paard, en in 2012, onze 2 ezeltjes. Het werd mij inmiddels ook steeds meer duidelijk, welke positieve effecten dieren op mensen kunnen hebben, zowel lichamelijk als geestelijk. Hier wilde ik iets mee gaan doen. Daarom ben ik in 2011 begonnen met een opleiding ‘tiergestützte Pädagogik, Tiergestützte Therapie und Tiergestützte Fördermassnahmen’, in Duitsland, omdat naar mijn mening een vergelijkbare opleiding in Nederland nog niet beschikbaar is. In 2012 heb ik deze opleiding afgesloten met een mondeling examen en een scriptie ‘dierondersteunende pedagogiek in de gastouderopvang’.

Het mijn wens om al de vergaarde kennis, opgedane ervaring, liefde voor mens en dier, jong en oud bij elkaar te brengen. Inmiddels heeft dat al veel positiefs opgeleverd, en ik hoop daar, samen met mijn dieren, nog lang mee door te kunnen gaan!